Miło nam poinformować, że nasz projekt balonu stratosferycznego "Perła AGH" zdobył II miejsce na XLIX Sesji Studenckich Kół Naukowych w kategorii Elektornika. Gratulujemy prelegentom i wszystkim osobom zaangażowanym w projekt.

Gondola balonu stratosferycznego "Perła AGH" (źródło: AGH-SIK)

W dniu 10 maja 2012 przedstawiciele dwóch projektów sekcji (balonu stratosferycznego i łazika marsjańskiego) wygłoszą referaty na XLIX Sesji Studenckich Kół Naukowych. Życzymy powodzenia prelegentom i zapraszamy wszystkich do udziału w sesji!

Gondola balonu stratosferycznego "Perła AGH" (źródło: AGH-SIK)

Sekcja Inżynierii Kosmicznej jest od niedawna obecna także na portalach społecznościowych. Zapraszamy do "polubienia" naszych stron na Facebooku i Google+. Działa też już kanał RSS naszej strony. Wystarczy go zaprenumerować by dostawać zawsze najważniejsze aktualne informacje o działalności sekcji.

Układ nadążnego sterowania anteną satelitarną, śledzącą trajektorię satelitów umieszczonych na orbitach niegeostacjonarnych powstał w 2010 roku w ramach pracy magisterskiej w Katedrze Automatyki. Urządzenie współpracuje z jednostką wykonawczą - rotorem RAS firmy Spid Elektronik oraz oprogramowaniem Gpredict (http://gpredict.oz9aec.net). Funkcjonalnie sterownik złożony jest z dwóch cyfrowych regulatorów PID, odpowiedzialnych za sterowanie osią azymutu i elewacji rotora antenowego. Dobór nastaw regulatorów oraz konfiguracja trybów pracy urządzenia odbywa się przez protokół http, natomiast aktualizacja współrzędnych śledzonego satelity odbywa się przez protokół zgodny ze standardem rigctl. Sterownik pracuje pod kontrolą systemu czasu rzeczywistego Ethernut (http://ethernut.de). Autorem projektu jest mgr inż. Tomasz Dziwiński.

Sterownik rotora antenowego - elektronika (fot. Tomasz Dziwiński)

Dzięki otrzymanemu finansowaniu rusza kolejny projekt naszej sekcji - łazik marsjański.

Opiekunowie projektu:

dr inż. Paweł Piątek, dr inż. Dariusz Marchewka

Koordynator projektu:

Bartosz Śmierciak

Założeniem projektu jest opracowanie modelu łazika marsjańskiego, który po pewnych modyfikacjach mógłby uczestniczyć w załogowych misjach na Marsa. Głównym jego celem byłoby wsparcie załogi w pracach wokół bazy. Konstrukcja łazika musi więc pozwalać mu na poruszanie się w trudnym terenie. Sterowanie ma odbywać się zdalne, za pomocą fal radiowych. Platforma ma być wyposażona w manipulator, system wizyjny oraz różnego rodzaju czujniki. Docelowo łazik ma spełniać wymagania konkursu URC (University Rover Challenge) i być zdolnym do wystartowania we wszystkich czterech konkurencjach:

• zadanie geodezyjne - określenie współrzędnych markerów rozmieszczonych w terenie.
• badanie gruntu - przebadanie próbki gruntu pod kątem obecności w nim życia.
• wsparcie astronautów - jak najszybsze odnalezienie astronautów w terenie i dostarczenie im apteczek.
• zadanie serwisowe - różne zadania do wykonania na sprzęcie znajdującym się w bazie, m.in. pomiar napięcia baterii słonecznych, podłączanie wtyczek do gniazd, a także przełączanie przełączników i dokręcanie śrub.

Projekt łazika został podzielony wstępnie na kilka zespołów. I należą do nich:

• podwozie i napęd -konstrukcja mechaniczna podwozia i dobór odpowiednich silników oraz sterowników.
• manipulator - konstrukcja mechaniczna ramienia oraz dobór serwomechanizmów i sterownika.
• system wizyjny - dobór kamer i optyki oraz sterowanie nimi.
• komunikacja z bazą - dobór pasma radiowego i transceivera, budowa anten.
• baza i jej oprogramowanie - oprogramowanie wyświetlające telemetrie oraz obraz z kamer. Umożliwiające także sterowanie łazikiem i manipulatorem.
• telemetria - różnego rodzaju czujniki środowiskowe, m.in. temperatura, ciśnienie, wilgotność, GPS.
• jednostka centralna - centralny komputer odpowiedzialny za sterowanie wszystkimi podzespołami łazika.
• biologia - opracowanie metody rozpoznawania alg, sinic, porostów lub innych organizmów żywych na skałach i glebie.

Zespoły te nie są sztywno określone i wzajemnie się przenikają, co pociąga za sobą ich ścisłą współpracę. Na spotkaniu będzie podane więcej szczegółów co do zadań poszczególnych zespołów. Wszystkich chętnych, także tych którzy z różnych przyczyn nie dotarli na wstępne spotkanie, a chcieliby się nauczyć czegoś z inżynierii kosmicznej, zapraszam na kolejne spotkanie.